دریـغ و درد ، مـن آن شـمـعِ انجمنـم
که کس نـدیـد ، ذرّه ذرّه سـوخـتـنـم

بیا ببیـن که چـو شبگیـر، در دل شب
هــزار نـالـه بـجــوشیـد ، از دهـنـم

بـیـا بـیـا تـو و انـدوهِ مـن بـِنـِگـر
که من خُـروشم و کس نَشنَـوَد سُخنـم

فسوس وآه که چشم علیل وعصیانگر
نـدیـد مُـعجزه را ، در شمـیـم پیرَهنـم

فغان وناله ام ازروزگارهجران است
زجای دیگرم آخر، نه مرغ این چمنم

خوشا دمی که چو ققنوس پَرکشم بالا
ز جـسم خاکی و خـاکستــرم ، کـفـنـم

دوازدهم جولای 2011 - لندن